THEPOWERGAME
![Η Κάμαλα Χάρις © EPA/LESLIE PLAZA JOHNSON](https://www.powergame.gr/wp-content/uploads/2024/08/kamala-harris-2-910x521.jpg)
Στις εκλογές των ΗΠΑ τον προσεχή Νοέμβριο και το πώς θα επηρεάσει μια ενδεχόμενη νίκη της Κάμαλα Χάρις την Ευρώπη και τις διατλαντικές σχέσεις εστιάζει το CNBC, λίγες ώρες μετά τα όσα ξεστόμισε ο Ντόναλντ Τραμπ για την αντίπαλό του για την προεδρία της χώρας. Η Αμερικανίδα αντιπρόεδρος είναι έτοιμη να ανέβει στη σκηνή του Εθνικού Συνεδρίου των Δημοκρατικών την Πέμπτη και να εκφωνήσει τη μεγαλύτερη πολιτική ομιλία της καριέρας της.
Η 59χρονη πολιτικός αναμένεται να περιγράψει το όραμα και την πολιτική της ατζέντα στον αμερικανικό λαό, ενώ πολλοί στην Ευρώπη θα είναι επίσης περίεργοι να καταλάβουν τι θα μπορούσε να σημαίνει μια προεδρία της Χάρις για τις διατλαντικές σχέσεις.
Η Χάρις, η οποία ανέβηκε στην κορυφή του ψηφοδελτίου των Δημοκρατικών, αφού ο πρόεδρος Τζο Μπάιντεν έβαλε τέλος στην προεκλογική του εκστρατεία τον περασμένο μήνα, πρόκειται να αναμετρηθεί τον Νοέμβριο με τον υποψήφιο των Ρεπουμπλικανών και πρώην πρόεδρο, Ντόναλντ Τραμπ.
Εάν η Χάρις κερδίσει, πολιτικοί αναλυτές δήλωσαν στο CNBC ότι αναμένουν μια σε γενικές γραμμές παρόμοια προσέγγιση με την πολιτική πλατφόρμα του Μπάιντεν -αν και με κάποιες λεπτές διαφορές σε μείζονα διεθνή ζητήματα, όπως ο πόλεμος Ρωσίας-Ουκρανίας.
Για τους αναλυτές του Economist Intelligence Unit, η προσδοκία είναι ότι μια προεδρία Χάρις θα προσφέρει μια αίσθηση συνέχειας σε θέματα εξωτερικών υποθέσεων.
«Αυτό σημαίνει μια σταδιακή μείωση της στρατιωτικής βοήθειας για την Ουκρανία, αντί για την απότομη μείωση για να εξαναγκαστούν οι ειρηνευτικές συνομιλίες που θα περιμέναμε υπό τον Ντόναλντ Τραμπ -μια ακόμα “γερακίσια” στάση απέναντι στην Κίνα, αλλά χωρίς την απειλή του Τραμπ για άμεση αύξηση των δασμών- και συνεχείς προσπάθειες για την εξισορρόπηση της υποστήριξης προς το Ισραήλ με την αποκλιμάκωση του πολέμου στη Γάζα», δήλωσαν οι αναλυτές του EIU, Emily Mansfield και Andrew Viteritti, στο CNBC μέσω ηλεκτρονικού ταχυδρομείου.
«Η Χάρις σίγουρα δεν έχει επικρίνει τον Μπάιντεν σε κανένα από αυτά τα θέματα, αλλά είναι πιθανό να αλλάξει το μήνυμα γύρω από αυτά, με την έμφαση που δίνει στην ανθρωπιστική κρίση στη Γάζα να είναι ένα παράδειγμα αυτού», πρόσθεσαν.
Ουκρανία, Ισραήλ και Κίνα
Ο Francesco Nicoli, επίκουρος καθηγητής Πολιτικών Επιστημών στο Ινστιτούτο Politecnico του Τορίνο στην Ιταλία, δήλωσε ότι η τρέχουσα πορεία σύγκλισης ΗΠΑ-ΕΕ είναι πιθανό να συνεχιστεί υπό την προεδρία της Harris, ιδίως όσον αφορά τομείς όπως το εμπόριο, η τεχνητή νοημοσύνη, η Big Tech και η πολιτική για το κλίμα.
«Όσον αφορά την Ουκρανία, μπορούμε ίσως να περιμένουμε μια προεδρία Χάρις-Βάλτς να είναι πιο τολμηρή από εκείνη του Μπάιντεν», δήλωσε ο Νικολί στο CNBC μέσω ηλεκτρονικού ταχυδρομείου.
«Χωρίς να αλλάξει ριζικά η προσέγγιση των “κόκκινων γραμμών” που έχει μέχρι στιγμής περιορίσει την αμερικανική βοήθεια προς την Ουκρανία, είναι πιθανό ότι το νέο ψηφοδέλτιο των Δημοκρατικών θα έχει μια κάπως πιο φιλελεύθερη προσέγγιση για την παροχή στην Ουκρανία των μέσων για να πιέσει και να δοκιμάσει αυτές τις “κόκκινες γραμμές”», συνέχισε. «Ο Walz, ειδικότερα, έχει υπάρξει ένας πολύ έντονος υποστηρικτής της Ουκρανίας».
Ο Nicoli, ο οποίος είναι επίσης επισκέπτης συνεργάτης στο think tank Bruegel, με έδρα τις Βρυξέλλες, δήλωσε ότι μια προεδρία Χάρις είναι απίθανο να αλλάξει δραστικά τη διατλαντική προσέγγιση σε διεθνή ζητήματα, όπως το Ισραήλ και η Κίνα.
Είπε ότι η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, ο εκτελεστικός βραχίονας της ΕΕ, είναι πιθανό να χαιρετίσει οποιαδήποτε συμβιβαστική συμφωνία μεταξύ του Ισραήλ και της παλαιστινιακής μαχητικής οργάνωσης Χαμάς ως επιτυχία, «εφόσον τελειώσει ο πόλεμος», σημειώνοντας ότι το μπλοκ φαίνεται να είναι «ευτυχές να αφήσει την ηγεσία των διαπραγματεύσεων» στις ΗΠΑ.
Εκπρόσωπος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής δεν ήταν άμεσα διαθέσιμος για να σχολιάσει όταν επικοινώνησε με το CNBC την Πέμπτη.
«Ομοίως, αν και δεν έχω καμία αμφιβολία ότι, αν η Κίνα εξαπέλυε μια εισβολή πλήρους κλίμακας στην Ταϊβάν, η ΕΕ θα αντιδρούσε γρήγορα και συνεκτικά, η ΕΕ είναι επί του παρόντος πολύ διχασμένη σε σχέση με την Κίνα για να αποτελέσει αξιόπιστο εταίρο για τις ΗΠΑ σε οποιαδήποτε κατάσταση, εκτός από μια ανοιχτή σύγκρουση», δήλωσε ο Nicoli.
«Η ΕΕ είναι πιθανό να συνεχίσει την αποσπασματική βιομηχανική πολιτική της, η οποία μπορεί να χαρακτηριστεί ως αντι-κινεζική στις διαπραγματεύσεις με οποιονδήποτε μελλοντικό πρόεδρο των ΗΠΑ, αλλά στην πραγματικότητα είναι πιθανό να αντιπαρατεθεί στις ΗΠΑ σχεδόν όσο και στην Κίνα. Μια προεδρία Χάρις είναι απίθανο να το αλλάξει αυτό», πρόσθεσε.
Η Leslie Vinjamuri, διευθύντρια του προγράμματος ΗΠΑ και Αμερική στο Chatham House, δήλωσε ότι η Χάρις βρίσκεται στη «δύσκολη θέση να χαράξει την εξωτερική της πολιτική ενώ υπηρετεί ως αντιπρόεδρος», αλλά πιθανότατα θα υιοθετήσει μια παρόμοια εξωτερική πολιτική συναίνεση με τον Μπάιντεν.
«Γνωρίζουμε ότι αισθάνεται πάθος για τη διαμαρτυρία για τις ζωές των Παλαιστινίων και αυτός είναι ίσως ο τομέας όπου θα δούμε μεγαλύτερη διαφορά», δήλωσε ο Vinjamuri στο CNBC μέσω ηλεκτρονικού ταχυδρομείου.
«Αλλά σημειώστε τα λόγια του [πρώην προέδρου Μπαράκ] Ομπάμα. Η Αμερική δεν μπορεί να είναι ο αστυνόμος του κόσμου, αλλά μπορεί να είναι μια δύναμη για το καλό». Σε αυτό το σημείο βρίσκεται το κόμμα και πιθανότατα εκεί θα βρίσκεται και ο Χάρις», πρόσθεσε.
Ανάγκες ασφάλειας και βιομηχανικές πολιτικές
Η Sudha David-Wilp, ανώτερη συνεργάτις στο think tank German Marshall Fund of the United States, ανέφερε σε πρόσφατη ανάρτηση στο blog της ότι μια νίκη της Harris τον Νοέμβριο «θα προσφέρει ανάσα στην Ευρώπη για να ενισχύσει τις αμυντικές της δυνατότητες» και να «προσαρμοστεί στις νέες πραγματικότητες» στη σχέση ΗΠΑ-ΕΕ.
«Αναμφίβολα, θα υπήρχε ένας ορισμένος βαθμός συνέχειας από την κυβέρνηση Μπάιντεν σε μια προεδρία της Κάμαλα Χάρις όσον αφορά τα ιδανικά, τις δράσεις και τους συμβούλους», δήλωσε ο Ντέιβιντ-Γουίλπ.
«Αλλά η Ευρώπη δεν έχει καμία ψευδαίσθηση ότι μια νίκη των Δημοκρατικών στον Λευκό Οίκο θα σήμαινε ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες θα κάλυπταν όλες τις ανάγκες ασφάλειας της ηπείρου και θα ανέτρεπαν τις βιομηχανικές πολιτικές τους».
Ο David-Wilp δήλωσε ότι αντί να «χειροκροτεί» για την υπογραφή του Biden για τον νόμο περί μείωσης του πληθωρισμού, η ΕΕ θα πρέπει να συνεργαστεί με τις ΗΠΑ για να προστατεύσει τις αλυσίδες εφοδιασμού από την οικονομική οπλοποίηση και να επικεντρωθεί στη συγκέντρωση περισσότερων κεφαλαίων και έρευνας στο εσωτερικό της χώρας, ώστε να επιτευχθούν ανακαλύψεις σε τομείς όπως η τεχνητή νοημοσύνη ή η πράσινη ενέργεια.
«Η Χάρις δεν θα διέλυε τη διατλαντική σχέση, αλλά η εστίασή της στην εξωτερική πολιτική θα στρεφόταν φυσικά πρώτα στην Κίνα, καθώς και στην αντιμετώπιση άμεσων κρίσεων στη Μέση Ανατολή και στα νότια σύνορα των ΗΠΑ -θέματα που έχουν μεγαλύτερη σημασία στο πλαίσιο της αμερικανικής εσωτερικής πολιτικής», πρόσθεσε.
Διαβάστε επίσης
Έρχονται αλλαγές στο επίδομα ανεργίας
Startups: Έρχονται κίνητρα για συγχωνεύσεις και επενδύσεις
Κίνα: Επενδύει 31 δισ. δολάρια στην πυρηνική ενέργεια